แจ้งลบกระทู้ แจ้งเมื่อมีคนตอบกระทู้นี้ แนะนำกระทู้นี้ Print

 หัวข้อ 6: ถ้าตัวคุณ(หมอ) HIV +ve จะทำอย่างไร  (จำนวนคนอ่าน 77692 ครั้ง)
« ความเห็นที่ #80 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 19:05:45 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เรื่องแบบนี้  ผมเองก็รู้สึก สะเทือนใจครับ ว่าวันนึง มันต้องเกิดขึ้นครับ
 
มันสะท้อน  อะไร อีกหลายอย่าง  ที่พวกเรา อาจไม่เคยคิด
 
1. Universal Precaution เป็นอะไร  ไม่ได้ ช่วยอะไร มาก  เพราะ การผ่า หรือ การดูแล  ผป.  แบบ universal precaution กับ การรักษา ผป.ที่ HIV positive มัน ไม่เหมือนกันหรอก  ก็?เอาไว้พูดกันให้ดูสวยๆ  ไปงั้นเอง ว่า ฉันนี่แหละ universal  precaution
 
ไม่ว่าจะเป็นการ ตรวจ ร่างกาย การ แทงน้ำเกลือ การผ่าตัด  หรือ แม้แต่ หมอที่จะผ่าตัด  มันไม่เหมือนกันหรอกคับ case  HIV คนทีผ่า  อาจต้องเป็น ระดับ staff , speciallist  ไม่ใช่ intern จบใหม่ ที่อ่อนด้วย ประสบการณ์
 
 ความระวัง แบบ universal  ก็คือ ระวัง ทั่วไป  แต่ ระวังในคนไข้ HIV มัน จะยิ่ง ระวัง มากๆ แบบเหนือธรรมชาติ   จะผ่าช้า  ค่อยๆผ่า   ไม่ใช้มือจับเข็ม  วางเครื่องมือบนถาด หมอหยิบเอง  เลือดซ้บให้แห้งมาก ดูดตลอดเวลา ทั้งเลือดและควันจากเครื่องจี้  ถุงมือ2 ชั้น  เสื้อ ผ้า กระดาษ   อย่าลืม ของพวกนี้ ยังมีคนต้องเอาไปซักอีก
 
นั่นคือ ผมว่า มันน่าะจะ  บรรจุลงใน แนวทางการ ปฏิบัติ ก่อนการรักษาคนไข้ ได้แล้ว ว่า  ควรเจาะ HIV ใน ผป.ที่ต้องทำหัตถการ หรือ  ผป.ในทุกราย   เหมือน routine lab แบบ CBC , U/A  มัน ก็น่าจะเป็นสิทธิแพทย์ด้วย ที่ต้องทราบ โรคติดเชื้อร้ายแรงจาก ผป.ทุกราย
 
2.  การเพิ่มพูนทักษะ แพทย์  อาจต้องมีการ ดูแล มากขึ้น  โดยเฉพาะ อย่างเช่น ผป. HIV   staff ควรดูแลเอง  มากกว่า ที่จะเอา หมอเด็กๆ  ที่ยังอ่อนประสบการณ์  ยังไง  ผมเชื่อมั่นว่า  คนที่ผ่าน training  ทำงาน เป็น speciallist  น่าจะผ่าตัด  ถึงแม้จะเป็นโรคง่ายๆ อย่างไส้ติ่ง ก็ตาม ได้ดี  โอกาส เกิด injury  น่าจะน้อยกว่า
 
3.  การบริหาร ความเสี่ยงของ บุคลากร ต้องดี จริงจังกว่า นี้  
 
ผมเองก็อาจอ่านไม่ละเอียด  แต่ ดูเหมือน น้องหมอท่านนี้ ไม่ได้ รับรู้เรื่อง เกี่ยวกับการปฏิบัติตัว หลัง มีอุบัติเหตุมากนัก คือ ทางรพ. กระทรวง แพทย์รุ่นพี่  ฯลฯ อาจต้องมี  guideline  แนวทางที่ชัดเจน  ว่า จะทำอย่างไร เมื่อเกิดเรื่องใหม่ๆ
 
ต้องมีการ เจาะเลือด ทั้ง คนไข้ ตั้งแต่ตอนนั้น   มีการ เจาะเลือดแพทย์หรือ บุคลากรที่โดนตำ หรือ มียา standby  ที่สามารถ กินได้ ทันที ตลอด 24 ชม. หรือ อะไร ทำนองนี้ ในทุก รพ.ของประเทศไทย หรือ clinic ต้องทำได้
 
ส่วนตัวผมเอง  ผ่าตัด ก็โดน เข็มตำ อะไร บ่อยเหมือนกัน  ถึงแม้จะพยายาม เจาะ hiv ทุกราย  แต่ บางที  ผมเองก็ประมาท ไม่ได้รอ ลืมดู ก็มี   ก็มีอยู่ครั้งนึง  ที่ผลคนไข้ เป็น weakly positive ครับ    ผมก็เลย ได้ยาชุดใหญ่  กินหลังโดน  ซึ่ง ก็ ทำเอา โทรมไปเหมือนกัน  กินจน ผลwestern blot ออก   และ พบว่า คนไข้นั้น negative จึงได้หยุดกิน ก็  โทรมไปครึ่งเดือนเหมือนกัน
 
ผมเข้าใจความรู้สึกของน้องดีครับ
 
แต่ ว่า อย่าเพิ่งท้อแท้ หมดหวัง   การแพทย์ยังมีการวิจัยตลอดเวลา   ยังอาจทีจะมียารักษา  นั่นคือ  แนะนำ น้องดูแล  ถนอมสุขภาพให้ดี  แข็งแรง  เพื่อรอว่า จะมียารักษา โรคนี้ได้ใน อนาคต
 
การเรียนdent  ไม่ได้ ไม่อยากให้น้องเรียน  แต่ ว่า น้องต้องถนอมตัวเอง  เพื่อรอยาที่อาจทำได้ ในอนาคต  เพื่อไม่ให้ติดเชื้อง่าย
จริงอยู่การเป็นศัลยแพทย์  โรคติดเชื้อคงไม่มาก แบบเรียน อายุรกรรม  แต่ ว่า มันจะมีการอดนอน  อดข้าว และ ทรุดโทรม  ซึ่งไม่น่าจะมีผลดีกับ ตัวน้องหมอเอง
 
ผมแนะนำ  ถ้าไม่อยากอยู่เฉยๆ   อยากเรียน  แนะนำสาขา ที่ไม่ต้องอดนอน หรือ ไม่เหนื่อยมาก  เจอคนไข้ น้อยๆ หรือ ไม่เจอเลยยิ่งดี  เช่น  x-ray , patho , จิตเวช  ที่คนไข้ ไม่น่าติดเชื้ออะไรมากมาย  ฯลฯ
 
เพื่อถนอมร่างกายเรา เพื่อรอยาดีกว่าครับ
 
เป็นกำลังใจให้เหมือนกันครับ  อย่าเพิ่งท้อแท้ครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/12/07 เวลา 19:17:33 by Dr.OU »
ส่งโดย: Dr.OU male
สถานะ: Administrator *****
จำนวนความเห็น: 4334 4329906 4329906   WWW Email
   
58.8.139.*


« ความเห็นที่ #81 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 19:45:56 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

lalijune-main08.jpg (attachment deleted)

เป็นกำลังใจให้ค่ะ ขอให้เข้มแข็งโดยเร็ววันนะคะ..

สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ..
ส่งโดย: ขนมผิง female
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 264  
   
124.120.168.*


« ความเห็นที่ #82 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 20:45:39 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ตอนแรกที่มาอ่านกระทู้นี้ ได้อ่านแค่ตอนต้นแล้วเข้าใจว่า คงเหมือนกระทู้ที่เห็นบ่อยๆว่าพี่ๆถูกเข็มตำ แต่ผลที่ออกมาก็ปลอดภัยกันทุกคน ไม่นึกเหมือนกันค่ะว่าผลจะออกมาเป็นแบบนี้
 
เมื่อตอนที่คุณพ่อเสียอย่างกะทันหัน หนูเฝ้าถามตัวเองว่า การเสียชีวิตแบบที่เราต้องทราบก่อนกับเกิดอย่างกะทันหันนั้น อะไรดีกว่ากัน คุณพ่อจากไปโดยไม่ได้สั่งเสียอะไรไว้สักคำ  ทุกๆอย่างที่คุณพ่อเหลือไว้ให้ หนูเองไม่รุ้ว่าจะจัดการอย่างไรจริงๆค่ะ
 
ตั้งแต่เสียคนที่รักมากที่สุดไป หนุก็เริ่มปลงแล้วค่ะ ว่าชีวิตคนเรานั้นสั้น ทำความดี มีความสุข ให้มาก ใช้ชีวิตที่เหลือกับคนที่เรารักและก็รักเรามากที่สุด
 
บางทีพี่กับคุณแม่อาจจะพบว่านี่เป็นช่วงเวลาที่ดีช่วงนึงที่พี่จะได้อยุ่กับ ครอบครัว โดยไม่มีภาระหน้าที่และการทำงานมาเบียดเบียนก็ได้นะค้ะ
 
เป็นกำลังใจให้ค่ะ     Wink Wink Wink

ไม่ใช่คนที่โชคดี ที่เกิดมามีทุกสิ่ง แต่ฉันโชคดีจริงๆที่มีเธอ...
ส่งโดย: i3ai3yMoon female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 546  
   
61.7.150.112 fwd for 10.0.1.*


« ความเห็นที่ #83 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 21:28:30 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ ลบข้อความนี้

มาติดตามและเป็นกำลังใจให้ทุกคนคะ
 
 
ขอให้ทุกคนปลอดภัย
ส่งโดย: Norah Jones Email     222.123.143.*


« ความเห็นที่ #84 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 21:38:21 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ ลบข้อความนี้


ขอส่งกำลังใจให้เข้มแข็งค่ะ Smiley
ส่งโดย: Traveller Email     58.64.70.*


« ความเห็นที่ #85 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 21:47:40 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ไม่ทราบจะให้กำลังใจอย่างไรดีครับ
 
แต่ผมมั่นใจว่าคุณมีกำลังใจที่ประเสริฐสุด อยู่ใกล้ ๆ ตัวแล้วครับ
 
ท่านทั้งสอง คอยยิ้มต้อนรับคุณเสมอครับ  Smiley

... จะคิด พูด ทำสิ่งใด .. พึงตั้งอยู่บนสติ...
ส่งโดย: BeTheDoctor
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 2840  
   
161.200.255.*


« ความเห็นที่ #86 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 21:55:11 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ


 
 
.....อ่านแล้วใจหาย...น้ำตาไหล....คุณหมอเข้มแข็งมาก ๆ นะคะ  
 
คุณหมอเป็นคนดี มาก ๆ ค่ะ...ขอให้มีความหวังและอย่าท้อแท้นะคะ
 
.......ขอเป็นกำลังใจให้คุณหมอนะคะ.....
 
ส่งโดย: Little_@_PIG
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 4294  
   
124.121.208.*


« ความเห็นที่ #87 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 21:59:09 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ผมเองก็เป็นศัลยแพทย์ มีคนไข้ HIV + ถูกแทง BP drop ต้องใส่ emergency ICD คนไข้ HIV + แล้ว ถูกเข็มตำมือ เลือดออกมาก แล้วยังต้องไปผ่าตัดexplor + thoracotomy คนไข้ต่อ
ผมเข้าใจความรู้สึกของน้องbvm ดี ณ เวลานั้นในหน้าที่ของแพทย์เราก็ได้พยายามช่วยผู้ป่วยด้วยใจที่บริสุทธิ์ และสุดความสามารถ และไม่ได้ควาดหวังว่าจะเกิดเรื่องร้ายๆขึ้น  จนถึงตอนนี้ก็เกือบ 2 ปีแล้ว ผมก็ยังไม่เคยเจาะเลือดซ้ำอีก แต่ก็ทำใจอยู่ทุกวัน ได้อ่านความรู้สึกของน้องbvm แล้วอยากมาร่วมแชร์ความรู้สึกว่าน้องไม่ได้อยู่โดดเดี่ยว  
ส่งโดย: navi_dog
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 1  
   
61.91.241.*


« ความเห็นที่ #88 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 22:10:22 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ขอเป็นอีกกำลังใจให้คุณหมอสู้ต่อไป    
 
ชีวิตเป็นสูติแพทย์  วันนี้เพิ่งถูก intern  เอามีดปักมือมาตอนคุม C/S  ครับ
 
ใจยังไม่กล้าพอจะไปตรวจ HIV  เลยครับ
ส่งโดย: statuscool
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 261   Email
   
203.113.61.*


« ความเห็นที่ #89 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 22:32:29 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ส่งโดย: snow
สถานะ: Full Member ***
จำนวนความเห็น: 238  
   
203.113.51.*


« ความเห็นที่ #90 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 23:11:50 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เป็นกำลังจัยหั้ยคับ...สู้ต่อไป.  
........................................................................ ........................................................................ ................................ไม่มีคำบรรยายใดใดซักคำที่ลึกซึ้ง.....
แต่นายคงทำจัยได้แล้ว...และคงมีทางออกของปัญหามากพอสมควรแล้วถึงได้มาเผยแพร ่ในปัจจุบัน.....ยินดีรับฟังคับ...สู้ต่อไป...ทาเคชิ  Wink
ส่งโดย: xmen2002
สถานะ: Junior Member **
จำนวนความเห็น: 72  
   
61.7.146.*


« ความเห็นที่ #91 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 23:13:43 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

อ่านแล้วเห็นภาพ    ตอนคุณหมอบอกข่าวร้ายคุณพ่อ คุณแม่    
 
ทำให้ร้องไห้ตามไปด้วย  Cry  Cry  
 
ขอป็นกำลังใจให้คุณหมอ  และครอบครัว  อีกคนค่ะ  Smiley  Smiley
ส่งโดย: bubblegum
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 4638  
   
58.9.191.*


« ความเห็นที่ #92 เมื่อ: 07/12/07 เวลา 23:21:33 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

b.-71.jpg (attachment deleted)


 
 
 
มีดอกไม้มาฝากค่ะ
ส่งโดย: penny...
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 1736  
   
58.9.203.*


« ความเห็นที่ #93 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 00:59:04 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

อู๊ดจะเป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปค่ะ Wink




ส่งโดย: Domingau ..PiaNo LoveRs.. female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 4627  
   
58.137.16.2 fwd for 192.168.55.*


« ความเห็นที่ #94 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 01:00:18 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เอาใจช่วยครับ เดี๋ยวนี้ถึงไม่หายขาดก็ยังใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติ ถ้าดูแลตัวเองดี ๆ นี่ปีครึ่งแล้วนี่นา
 
สู้ ๆ ครับ
ส่งโดย: littlerock male
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 2477   Email
   
129.137.237.*


« ความเห็นที่ #95 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 01:12:26 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

on 07/11/07 เวลา 13:35:19, cmu028 wrote:

 
อ่านแล้วรู้สึกเห็นใจมากเลยค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้พบแสงสว่างในจิตใจ  ชอบทำบุญมั้ยค่ะ  หาวัดที่พระปฏิบัติดีสักแห่ง แล้วลองใช้ธรรมะเป็นที่พึ่ง  อาจทำให้ทุกๆ อย่างดีขึ้นได้ มนุษย์เราเกิดมาก็แค่นี้ มีทุกข์ มีกรรม ไปคนละอย่าง  
 
ไม่มีอะไรเที่ยงแท้แน่นอน  "เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วดับไป" ชีวิตคนสั้นยาวไม่แน่นอน  ขึ้นกับว่าปัจจุบันที่ยังอยู่ เราทำอะไรบ้างที่จะเป็นความสุขต่อตนเองและคนที่เรารัก และคนที่รักเราหรือยัง(หมายถึงพ่อ-แม่บังเกิดเกล้าของเรา)
 
ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย จงช่วยดลบันดาลให้คุณ bvm ได้พบความปลอดโปร่งในความคิด ได้มีดวงตาเห็นธรรมด้วยเทอญ

 
 
 
 ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนนะคะ  Smiley
 
 เห็นด้วยกับคุณ cmu028 ค่ะ  Smiley ชีวิตคนเราไม่มีอะไรแน่นอน ทุกคนล้วนมีกรรมลิขิต ขอให้คุณ bvm ล่วงทุกข์ได้ในเร็ววัน พบความสว่างสดใสแห่งชีวิต  Smiley
 
 ลีนขอมอบเพลงนี้ให้นะคะ  Live and learn.
« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/13/07 เวลา 01:27:27 by PAMP »
ส่งโดย: PAMP female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 3141  
   
61.90.249.*


« ความเห็นที่ #96 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 02:20:41 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

 
 ถึงน้อง bvm  
 ก่อนอื่นขออนุญาติเรียกแทนตัวเองว่าพี่นะคะ นี่เป็นครั้งแรกที่พี่สมัครเป็นสมาชิก TCC ทั้งๆที่จะเข้ามาดูเว็บนี่บ่อยๆ แต่ไม่คิดที่จะตั้งกระทู้หรือแสดงความคิดเห็นอะไร เข้ามาดูเพราะเราเองก็เป็นแพทย์ และในเว็บนี้ก็มีสมาชิกหลายท่าน ที่พอได้อ่านการแสดงความคิดเห็น ก็รู้สึกว่ามีจิดใจดี เอื้ออาทรกัน ทั้งๆที่ไม่รู้จัก ยังคิดว่าถ้าได้เจอกันจริงๆ และได้มีโอกาสได้รู้จักกัน คงเป็นเรื่องที่ดีมากๆ  
วันนี้ตัดสินใจสมัครสมาชิกก็เพราะได้อ่านเรื่องของน้องแล้ว อยากจะแชร์ความรู้สึก ความเห็นอกเห็นใจ และอยากเป็นกำลังใจให้ แต่พี่ไม่ค่อยมีความรู้ทาง internet มาก เลยหาปุ่ม หรือตำแหน่งในกระทู้ ที่จะแสดงความคิดเห็นไม่ได้ (ถ้ามีผู้ใดจะกรุณาแนะนำ ว่าจะตอบกระทู้ได้อย่างไร จะขอบคุณมากค่ะ)  
พี่อยากให้น้องทราบว่า พี่เข้าใจความรู้สึกของน้องจริงๆว่าเป็นอย่างไร เพราะพี่เคยไปบริจาคเลือดครั้งหนึ่ง แล้วได้รับแจ้งว่า HIV weakly positive ความรู้สึกขณะนั้นมีทั้งมึนงง สับสน เสียใจ สงสัยว่าตัวเองได้รับเชื้อได้อย่างไร ปัจจัยเสี่ยงอย่างเดียวที่นึกออก ก็คือ เคยถูกเข็มตำตอน L/P ผู้ป่วย HIV ที่สงสัยว่ามี Cryptomeningitis แม้รู้ว่าจำเป็นต้อง confirm ด้วยการตรวจ PCR ก่อน แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งความคิดเกี่ยวกับอนาคตของตัวเองได้ ทุกอย่างในชีวิตรู้สึกดับวูบลง  
ระหว่างรอผลตรวจ จึงได้มีโอกาสคิดทบทวนอย่างที่น้องเขียนจริงๆ ว่า เวลาเราบอกผลคนไข้ว่า คุณเป็นมะเร็งนะ หรือคุณติดเชื้อเอดส์นะ เราพูดหรืออธิบายไปตามหน้าที่ รู้สึกสงสารคนไข้ แต่ไม่ได้รู้สึกไปถึงความคิดหรือจิตใจของเขา แต่เมื่อเป็นผลของตัวเอง จึงได้เข้าใจว่าผลที่ออกมา มันเหมือนเป็นคำพิพากษา มันเหมือนเป็นหินก้อนใหญ่ที่ทับอยู่ ทำให้ไม่ใช่ขยับตัวไม่ได้อย่างเดียว แต่เหมือนจะทำให้แม้หายใจก็แทบจะไม่ไหวเลย  
พี่อาจจะโชคดีบ้าง ที่ผล PCR negative แต่บทเรียนนี้ทำให้พี่รู้สึกถึงจิตใจ ความคิด ความรู้สึกของคนไข้ จึงอยากถือโอกาสนี้ขอเป็นกำลังใจให้น้องอีกคน ขอให้น้องเข็มแข็งนะคะ ดูแลสุขภาพดีๆ อนาคตพี่คิดว่าคงจะมีค้นพบยาที่รักษาให้หายขาดได้  
 
 
 ข้อความทั้งหมดนี้เป็นของคุณ Tomodachi ที่ต้องการพิมพ์ถึงคุณ bvmนะคะ ลีน coppy มาให้นะคะ
« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/14/07 เวลา 14:45:49 by PAMP »
ส่งโดย: PAMP female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 3141  
   
61.90.249.*


« ความเห็นที่ #97 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 05:08:08 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เป็นกำลังใจอีกคนค่ะ
 
อ่านแล้วร้องไห้เลย
ส่งโดย: @numbness@
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 1125  
   
144.82.216.*


« ความเห็นที่ #98 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 10:07:54 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เป็นกำลังใจให้อีกคนครับ ขณะนี้คิดว่ามีหลายคนที่มีความปรารถนาที่จะให้ความช่วยเหลือน้องอยู่ครับ ใจที่สงบจะช่วยให้มีการตัดสินใจที่เหมาะสมครับ
ส่งโดย: DrSup
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 260  
   
202.28.180.201 fwd for 10.7.29.*


« ความเห็นที่ #99 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 10:08:32 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ


เข้ามาอ่านไม่รู้จักกี่ครั้งแล้วนะคะ...อ่านแล้วร้องไห้ทุกครั้งนะคะ
จาเขียนตอบ ก็เขียนลงไปไม่ได้สักทีนะคะ...
ขอเพียงว่า..อยู่ต่อไปอย่างอดทนและเข้มแข็งนะคะ... Cry Cry..
วันใดอ่อนแอ ท้อแท้ หมดกำลังใจ.ก็นึกถึงความรู้สึกดีดีที่มีต่อกัน..
จากทุกๆกำลังใจนะคะ..
ส่วนตัวเองขอเป็นกำลังใจให้คุณไป..ตลอดชีวิตนี้ค่ะ ..สู้นะคะ.. Wink Wink.
ส่งโดย: jean
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 2  
   
222.123.174.*


« ความเห็นที่ #100 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 11:28:00 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เข็มแข้งนะครับ

Wouldn't it be nice if whenever we messed up our life we could simply press 'Ctrl Alt Delete' and start all over?
ส่งโดย: อึมม.... female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 616  
   
58.137.10.*


« ความเห็นที่ #101 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 11:41:57 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ


เกิด  แก่  เจ็บ   ตาย  เป็นเรื่องธรรมดา  หากเปิดใจมองให้กว้างๆ จะรู้ว่าสิ่งที่ทุกคนเจออยู่ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของวัฏสังสารทั้งสิ้น  ดอกมะลิดอกหนึ่งไม่อาจบอกเล่าเรื่องราวได้  แต่หากร้อยเป็นพวงมาลัยจึงจะเห็นความเกี่ยวพันกัน  เฉกเช่นกรรมของเราทุกคนบางครั้งไม่อาจอธิบายได้ในชั่วเวลาหนึ่งๆ  แม้คนติดเชื้อ HIV จะดูโชคร้ายกว่าคนไม่ติดเชื้อ  ก็ในแง่นึง  แต่ก็ไม่ทำให้โอกาสในการ ทำความดี  ละเว้นความชั่ว  ทำใจให้บริสุทธิ์  ลดน้อยถอยลงไปแต่อย่างใด  
 
ขอให้สติปัญญาสมาธิเกิดแก่ จขกท. เมื่อเรามีทุกข์  พิจารณาตามอริยสัจสี่  เราก็จะหลุดพ้น
ส่งโดย: DrPAY
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 14  
   
203.146.63.*


« ความเห็นที่ #102 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 11:51:03 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

อยากทราบว่าตอนนี้น้องหมอเป็นอย่างไรบ้างครับ  ผมเป็นหมอศัลย์ที่ต้องทำผ่าตัดทุกวัน  ตอนสมัน train  โดนมีดบาดมีแผลเลือดไหลและผปรายนั้นเป็น hiv ด้วยผ่าเพราะเกิด accident  และญาตผป ไม่มีใครบอมบอกผลเลือด  ด้วยความเหนื่อยและความรีบจากผป  อาการหนัก  ผมทำมีดบาดตังเอง   ตอนนั้นเครียดมาก และผมต้องตั้งสติทำผ่าตัดไปจนเสร็จกินเวลา 3 ชม   จากนั้นได้บอกกับหมอ med  เขาบอกว่าจะให้กินยา  แต่พอทราบว่าผมมีปัญหาตับไม่ดีเพราะเคยเป็นตับอักเสบ b   อย่างรุนแรงสมันเป็น นศพ ตอนนั้นติดมาก็เพราะโดนมีดบาดตอนผ่า case  cesar  ผปเป็น  hiv  and  hepatitis  b    ตอนนั้น ผมโชคดีที่ติดแค่ตั บอักเสบอย่างเดียวแต่อาการรุนแรงมาก  อาจารย์  gi  med  บอกว่าตับผมอักเสบมาก  ถ้าหายต้องระวังตลอดไปนะ  อย่ากินอะไรที่ทำลายตับ   พอดังนี้ผมเลยไม่กินยากัน hiv  แต่ต้องรอลุ้นผลเลือด3  เดือน  เวลาไปตรวจผมต้องให้เพื่อนศัลย์ไปด้วยเพราะทำใจไม่ได้   ตอนนั้น นำหนักลดเลย ผป  ของผมบอกว่าหมอดูแย่กว่าเขาเสียอีก  ผมได้แต่หัวเราะ  ตอนนี้ผมก็กำลังรอลุ้นผลเลือดรอบถัดไปอยู่ครับ   ผมขอเป็นกำลังใจให้หมอสู่ต่อไปนะครับ  เพราะผมก็กำลังสู้อยู่เหมือนกัน  โชคดีนะครับ
ส่งโดย: ananda
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 392  
   
222.123.162.*


« ความเห็นที่ #103 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 12:49:30 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ผมก็เคย โดนเข็มแทงมือ มาตั้ง หลายๆ ครั้ง ตั้งแต่ เป็น เอกเทอร์น ใช้ทุนใน รพช. เป็น เด้นท์ จนมาทำงาน เป็นอาจารย์ เคยเขียน ไดอารี่ ตอนโดนเข็มแทงครั้งแรกๆ ก็คล้ายๆ กับหลายๆคน ที่มีความรู้สึก  เครียด กังวล ฯลฯ  
 
แต่ถ้าเป็น จริงขึ้นมา อย่างที่น้องเป็น ก็คงต้องทำใจ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ นานมากหละครับ กว่า จะทำใจได้ แต่ ก็ต้องทำใจ อยู่ดี
 
เพราะ ตอนนี้ ถ้ายัง ไม่ถึงกับ ล้มหมอน นอนเตียง อย่าทำให้ ชีวิต ที่เหลือ ต้องทนทุกข์ กับสิ่งที่ ยังมาไม่ถึง เหมือนกับ เราถือ ร่มเอาไว้ แต่ ในเมื่อ มันเป็นแค่ เมฆฝนดำครึ้ม แต่ไม่มีเม็ดฝน ใยถึงต้องรีบกางร่ม
 
ขอให้ น้องทำใจ แล้ว วางแผน อนาคตใหม่ ในตอนนี้  
ก็คิดเสียว่า ทุกคน ยังไง ก็ต้องตาย แต่ ก่อนตาย ขอให้ ชีวิตเป็นประโยชน์ ต่อมวลมนุษย์ชาติ และ เรา ก็มีความสุขที่สุด ครับ

"ท่านทั้งหลายจงมีธรรมเป็นที่พึ่งเถิด อย่ามีอย่างอื่นเป็นที่พึ่งตถาคตเองเป็นที่พึ่งแก่ท่านทั้งหลายไม่ได้ ตถาคตเป็นเพียงผู้ชี้บอกทางเท่านั้น ส่วนความเพียรพยายามเพื่อเผาบาปอกุศล ท่านทั้งหลายต้องทำเอง ทางมีอยู่ เราชี้แล้วบอกแล้ว ท่านทั้งหลายต้องเดินเอง
ส่งโดย: soon_soon
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 3147  
   
125.27.137.*


« ความเห็นที่ #104 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 18:05:53 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ขอเป็นกำลังใจให้น้องจงเข้มแข็งและต่อสู้ต่อไป ทำวันนี้ให้ดีที่สุดนะคะน้องยังเป็นประโยชน์ให้แก่เพื่อนมนุษย์ได้อีกมาก ขอให้ดูแลตนเอง จิตใจที่บริสุทธิ์จะทำให้น้องพบแต่ส่งที่ดีและหย่าหมดกำลังใจนะคะ
   
           ห่วงใย
 
             med23

You know I can't smile without you ,
I can't smile without you.
I can't laugh and I can't sing ,
I'm finding it hard to do anything !
ส่งโดย: Felisia female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 663   Email
   
58.136.60.192 fwd for 192.168.91.*


« ความเห็นที่ #105 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 19:23:11 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เข้ามาอ่าน TCC หลายครั้งแล้ว
แต่พออ่านเรื่องของพี่ทำให้อยากสมัครสมาชิกเพื่อเป็นกำลังใจให้พี่อีกคนค่ะ
 
อยากให้รู้นะคะว่ายังมีอีกหลายคนที่ยังเข้าใจและเป็นห่วงพี่อยู่ค่ะ
 
ตอนนี้เพิ่งเรียนปีสอง ยังไม่มีความรู้เรื่องทางการแพทย์เท่าไหร่นัก
แต่อยากบอกพี่นะคะว่าอย่าเพิ่งท้อ
อย่าเพิ่งคิดว่าตัวเองจะต้องจบทุกอย่างเพียงเพราะโรคนี้
 
ลองเปลี่ยนมุมมองดีไหมคะ
เปลี่ยนจากที่ว่าโรคนี้ไม่มีทางรักษาได้(ในตอนนี้)
มาเป็น..."โรคนี้รักษาได้ แต่ไม่หายขาด"
คิดซะว่าเราก็มีโรคประจำตัวเหมือนคนอื่นที่ต้องมี limit ในการดำรงชีวิตในบางกรณีเท่านั้น และต้องดูแลตัวเองมากขึ้น แต่จริงๆแล้วก็ยังอยู่ร่วมกับคนอื่นๆได้  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับคนที่เรารัก และรักเรานะคะ
 
สู้ สู้ ค่ะ  
มีอะไรก็เมลล์มาคุยกันได้นะคะ
หนูเองก็ป่วยจนตอนนี้ร่างกายไม่เหมือนเดิมเหมือนสมัยก่อนแล้ว ตอนแรกก็เศร้าค่ะ แต่ใจสู้หน่อย ตอนนี้ก็okแล้ว ยอมรับมันจนได้ค่ะ
 
เป็นกำลังใจให้นะคะ
ส่งโดย: ammychan
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 3   Email
   
58.8.20.*


« ความเห็นที่ #106 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 19:59:03 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ ลบข้อความนี้


 
มาอยู่เป็นเพื่อนคะ Smiley
ส่งโดย: Norah Jones Email     125.25.170.*


« ความเห็นที่ #107 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 21:35:55 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เรียนน้องหมอ BVM ครับ...
 
ผมก็เช่นเดียวกับเพื่อนแพทย์ท่านอื่นๆ ที่อ่านเรื่องของน้องหมอแล้วรู้สึกสะเทือนใจ และเห็นใจเป็นอย่างยิ่ง...
 
ผมก็เป็นแพทย์คนหนึ่งที่เคยเกิดอุบัติเหตุระหว่างทำหัตถการในผู้ป่วย HIV ผมเองไม่เคยเจาะเลือดตรวจเลยเพราะไม่คิดว่าตัวเองเข้มแข็งพอจะรับผลการตรวจ จนกระทั่งจะแต่งงานและตัดสินใจว่าจะมีลูก จึงตรวจ...
 
ผมอ่านข้อความของน้องหมออย่างละเอียดแล้ว เข้าใจเอาเองว่าน้องคงทำใจได้แล้ว เพราะเหตุการณ์ก็ผ่านมานานพอสมควร และยังเข้าใจอีกว่าน้องหมอตั้งใจที่จะเลือกวันที่ 7 เดือน 7 ปี 2007 มาตั้งกระทู้...
 
ผมคงทำได้เพียงแค่ขอเป็นกำลังใจให้น้องและขอให้น้องหมอ BVM รักษาสุขภาพนะครับ...
 
ด้วยความปราถนาดีอย่างจริงใจครับ...
ส่งโดย: rute male
สถานะ: Full Member ***
จำนวนความเห็น: 169  
   
203.157.146.*


« ความเห็นที่ #108 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 22:44:37 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เป็นกำลังใจให้นะคะ
ส่งโดย: snow
สถานะ: Full Member ***
จำนวนความเห็น: 238  
   
203.113.51.*


« ความเห็นที่ #109 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 22:50:36 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

พูดอะไรไม่ออกเลย ขอเข้ามาเป็นอีกหนึ่งกำลังใจนะครับ
 
ตอนแรกอ่านๆ ว่าจะไม่ซึ้งแล้ว แต่พอถึงตอนที่พี่บอกพ่อกับแม่ น้ำตามันไหลออกมาเองเลยครับ
 
เมื่อเร็วๆ นี้มีรุ่นพี่ที่คณะคนหนึ่ง เพิ่งเรียนจบหมาดๆ ไปใช้ทุน กำลังจะรับปริญญาปีนี้ ยังไม่ทันจะได้สวมชุดครุย ก็เสียชีวิตอย่างกระทันหันจากอุบัติเหตุ ตอนรู้ข่าวนี่แทบไม่อยากเชื่อ เหมือนว่า อะไรๆ ที่เห็นมันอยู่เมื่อกี้ อีกไม่กี่วินาทีมันอาจจะหายวับไปกับตาเลยก็ได้ ถ้าพี่ได้รู้ข่าวนี้ ก็อยากให้คิดว่า อย่างน้อยพี่ก็ยังมีโอกาสที่จะทำอะไรที่ดีๆ ได้อีกเยอะ ได้บอกพ่อแม่ ได้ทำหลายๆ อย่างที่อยากทำ แต่รุ่นพี่ที่ผมกล่าวถึงคนนั้น..เค้าไม่มีโอกาสแม้แต่นิดเดียว
 
ชีวิตพี่ยังมีประโยชน์อีกมาก อย่างน้อยก็อีกหลายสิบปีครับถ้าดูแลตัวเองดีๆ
 
เป็นกำลังใจให้ครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/13/07 เวลา 22:51:48 by Divo_Physician »

"ทำในสิ่งที่รัก ... คือ อิสระ ...
และ ... รักในที่สิ่งที่ทำ คือ ความสุข ...
หากต้องการให้ชีวิต มีทั้งอิสระ และความสุข ...
เราก้อควรทำในสิ่งที่รัก และรักในสิ่งที่ทำ ... "

ขโมยคุณป้า a.m. มาครับ... เป็นคำคมที่ได้ใจมากกก
ส่งโดย: Divo_Physician male
สถานะ: Full Member ***
จำนวนความเห็น: 123  
   
58.8.15.*


« ความเห็นที่ #110 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 22:52:44 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ ลบข้อความนี้

...พูดไม่ออก  Cry
 
 
 
 
 
 
 
ขอที่นั่งอีกที่ ..ให้อยู่เป็นเพื่อนนะคะ Smiley Smiley Smiley
 
 
ส่งโดย: หน็อยยยย  ..แน่~... Email     203.113.51.*


« ความเห็นที่ #111 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 23:12:56 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

กลัวจัง เพราะจะต้องเจาะเลือดครั้งที่2 อีก 2 เดือนข้างหน้านี้แล้ว ( เลือดคนไข้HIV กระเด็นเข้าตาตอนใส่tube ) อา  ครั้งแรก neg โล่งไป กลัวจังเลย ทำไงดีนะ
ส่งโดย: mhor_ba
สถานะ: Full Member ***
จำนวนความเห็น: 179  
   
222.123.114.*


« ความเห็นที่ #112 เมื่อ: 07/13/07 เวลา 23:51:12 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ


 
 
 
....ขอให้ดอกไม้แห่งความบริสุทธิ์เข้มแข็ง....
 
....อยู่ในใจคุณหมอตลอดไปนะคะ....รักษาสุขภาพนะคะ
 
.....เป็นกำลังใจ.......ด้วยความบริสุทธิ์ใจค่ะ Smiley
 
« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/14/07 เวลา 00:11:47 by Little_@_PIG »
ส่งโดย: Little_@_PIG
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 4294  
   
124.120.247.*


« ความเห็นที่ #113 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 00:03:52 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เข้ามาให้กำลังใจครับพี่  เรื่องของพี่ช่วยเตือนสติในการทำงานได้ดีเลยครับ  อุบัติเหตุ ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับใครจิงๆครับ    
 
 
 
 
ส่งโดย: chronicpain
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 358  
   
125.25.230.*


« ความเห็นที่ #114 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 02:16:34 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

สิ่งที่ผมได้มาจากประสบการณ์อันยิ่งใหญ่ของผมคือ “มันสมอง” มันสมองที่ไม่ได้หมายถึง IQ หรือความรู้พิเศษอะไร แต่เป็นมันสมองที่ช่วยให้ผมลองมองสิ่งของเดิมรอบตัวผมด้วยความรู้สึกใหม่ ว่าการตีค่าว่าของหนึ่งชิ้น หรือคนหนึ่งคน ขึ้นกับอะไรกับ ในวันแรกที่ผมรู้ว่าผมติดเชื้อ ผมรู้สึกว่าตัวเอง ไม่มีค่า เป็นของมีตำหนิ ซึ่งคงเป็นตราบาปที่ติดตัวผมไปจนตาย แต่ในวันนี้ผมไม่ได้มองแบบนั้น ค่าของคนไม่ได้เป็น่ทีสิ่งที่คุณเห็นด้วยตา แต่เป็นสิ่งที่คุณเห็นได้ด้วยใจ มีครั้งหนึ่งที่ผมดูแลคนไข้ที่เข้ามารักษา cholangiocarcinoma หน้าที่ของผมคือ consult intervention เพื่อ cholangiogram with PTBD บอกsurgery เพื่อผ่าตัด บอก medicine เพื่อช่วย preop หน้าที่ของผมคือบอกคนอื่นให้ช่วยรักษาคนไข้ของผม ผมทำไปตามหน้าที่ ก็เราไม่ใช่ specialistนี่ เราก็ต้องทำแบบนี้แหละ แต่ในวันที่คนไข้กลับ คุณลุงแกให้เงาะผม 3 ลูก มังคุด 2 ลูก ใส่ถุงพลาสติกสีแดงมาให้ผม คำถามของผมคือนี่อะไร เทียบกับ 300 บาทที่เป็นค่า DF ของโรงพยาบาลเอกชนไม่ได้หรอก แต่ผมได้คำตอบเมื่อผมเงยหน้ามองแก เห็นหน้าคุณลุงที่มแต่คำขอบคุณสุดพรรณา แกบอกผมเพียงขอบใจ ทำให้ผมได้คำตอบว่า นี่มันเรียกว่า “ใจ” ใจที่ไม่ได้ซือ้ให้กันได้ แต่คุณให้คนอื่นได้ไม่มีวันหมด ไม่มีวันจาง แม้ว่าชีวิตคุณจะเป็นยังไง
 
ผมกลับมาที่กรุงเทพ ชีวิตวันหยุดก่อนการเรียนต่อทำให้จิตใจผมสบายขึ้นมาก ผมเลิกคิดเรื่องการลาออก ผมไม่คิดว่าร่างกายของผมจะเป็นอุปสรรคต่อการเรียน ผมใช้ “ใจ” ของผมเป็นตัวตัดสิน มีเพื่อนผมหลายคนบอกให้ผมไปเรียนสาขาวิชาอื่นที่ไม่หนักมาก จะได้พักผ่อนมากๆเนื่องจากกลัวผมจะทำงานไม่ไหว แต่ผมบอกพวกเขาไปแล้วว่าผมไม่ได้ป่วย จริงอยู่ที่ผมติดเชื้อ แตว่าผมไม่ได้ป่วย ผมไม่ได้ poor insight  หรือยังอยู่ในช่วง deny แต่อย่างใด แต่ผมลองเปรียบเทียบความรู้สึกว่าการที่ผมได้เรียนสิ่งที่ผมอยากเรียน ทำงานในสิ่งที่ผมอยากทำ เทียบกับการที่ผมทำงานอย่างเจียมเนื่อเจียมตัวว่าตัวเองป่วย ตอนบ่ายก็กลับบ้านไปนอนพักผ่อนแล้วก็นอน ผมทำใจไม่ได้ที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่บนกองทุกข์และความเศร้า ที่ผมสร้างขึ้นมาด้วยตัวของผมเอง ผมอยากออกไปทำงาน ไม่อยากอยู่อย่างคนป่วย ถ้าเรามองเปลี่ยนมุมคิดใหม่ว่าการควบคุม CD4 คือการควบคุม DTXล่ะ มันทำใ้ห้ชีวิตเราดีขึ้นบ้างไหม จะเทียบว่า HIV กับ DM เหมือนกันรึเปล่า ผมว่ามันก็ใกล้เคียง CD4นั้นมีขึ้นมีลงตลอด เหมือนกับระดับน้ำตาลของคนไข้เบาหวาน อยู่ดีดีมันก็ขึ้น เจาะอีกทีก็ไม่เหมือนเดิม แต่ถ้าคุณเป็นคนไข้ที่กินยาเบาหวานอย่างสม่ำเสมอ หรือฉีดยาเป็นประจำ เจาะระดับน้ำตาล (หรือCD4, viral load) อย่างเป็นประจำ โรคแทรกซ้อนต่างๆก็ไม่เกิดขึ้นเช่นเดียวกัน ในปัจจุบันมียาต้านออกมาตัวใหม่ใหม่อยู่ตลอด ข้อมูลในปัจจุบันของยาตัวใหม่อาจยังไม่มีผลการทดลองในระยะยาวมากนัก เพราะว่ายามันเพิ่งมีผลิต แล้วคุณจะไปเอาระยะเวลาที่ไหนมาบอกว่าคุณจะตายแล้ว นั่นสิ ผมคิดถูกแฮะ ผมมีความหวังอยู่ สมัยก่อนวัณโรคเป็นแล้วตาย แต่ตอนนี้กิยาแค่ 6 เดือน แล้วโรคของผมถ้าในวันหน้ามียารักษา อาจจะต้องกินยาเป็นปี หรือว่าหลายปี ผมก็จะรอวันนั้น วันที่ผมประสบความสำเร็จในอาชีพ และประสบความสำเร็จในการรักษาโรคของตัวเอง  
 
ตอนนี้โรคของผมได้รับการดูแลจากอาจารย์ที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่งในประเทศไทย  ผมอุ่นใจมาก ผมเจาะ CD4, viral load ทุก 2-3 เดือน ผลเลือดผมใกล้เคียงเดิมมาตลอด 1 ปีที่ผ่านมา โดยที่ผมยังไม่ได้เริ่ม้กินยา และตอนนี้ผมก็เป็น resident 1 general surgery อย่างเต็มตัวแล้ว ชีวิตผมไม่ได้สุขสบายมากนัก เนื่องจากเรียนหนัก ไม่ค่อยได้นอน และก็ไม่ค่อยได้กินข้าว คำตอบของผมอยู่ที่ใจคำเดียวเท่านั้น ใจเท่านั้นที่ทำให้คุณไปถึงทุกที่ ใจที่ไม่ยอมแพ้ ใจที่ไม่ลดละ ใจที่พร้อมเสียสละ ใจที่อยากเอาชนะสิ่งทั้งปวง ใจนี่แหละที่ยังรักษาระดับCD4เอาไว้ได้ ผมเชื่ออย่างนั้น ผมเชื่อ
 
ผมพร้อมจะกลับมาเป็นหมอแล้ว
ส่งโดย: bvm
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 9  
   
58.8.22.*


« ความเห็นที่ #115 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 02:43:36 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

^
 
 ^
 
 ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ  Cheesy
 
 แม่ลีนจะสอนเสมอว่า " ไม่มีอะไรเก่งไปกว่าใจของเรา"
 
 แล้วมันก้อเป็นแบบนี้ทุกๆครั้งที่เกิดอะไรขึ้นในชีวิตลีน  Smiley
 
 ผ่านเรื่องเลวร้ายทุกอย่างมาได้ด้วยใจกำหนด  Smiley
 
 ขอให้คุณ bvm โชดดีตลอดไปนะคะ ขอให้คุณพระคุ้มครอง  Wink Smiley

« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/22/07 เวลา 13:36:25 by PAMP »
ส่งโดย: PAMP female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 3141  
   
61.90.249.*


« ความเห็นที่ #116 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 03:58:16 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

อ่านกระทู้นี้ตอนที่น้องยังไม่ post reply สุดท้าย...
 
ว่ากำลังจะมาตอบ แต่พอดีคืนนี้อยู่เวรกว่าจะได้มาตอบ ก็ได้คำตอบแล้ว
 
อืมมม ที่ติดตามอ่านเพราะอยากรู้ว่าสุดท้ายน้องตัดสินใจมาเรียนรึเปล่า
 
น้องเลือกที่จะเดินทางในสายที่หนักหน่วง... ทั้งที่จะเลือกเดินทางสบายก็คงไม่มีใครว่า
 
หากน้องอยู่ในสถาบันเดียวกับพี่ รับรองได้ว่าพี่จะตอบสนอง จิตวิญญาณน้องอย่างเต็มที่ พี่จะไม่คิดว่าน้องป่วย ใช้งานหนักแน่นอน ^^
 
กำลังใจน้องคงได้มาเยอะ และถึงไม่ได้รับจากคนอื่น ตัวน้องเองก็มีกำลังใจอยู่พอสมควร
 
เรื่องที่พี่อยากจะบอกน้องคือ
 
หากไม่มีเหตุการณ์นี้ เราอาจจะมีชีวิตโดยไม่รู้ความหมายของชีวิต
 
บางคนจากโลกนี้ไปโดยไม่รู้ถึงคุณค่าของชีวิต
 
เชื่อว่าที่ผ่านมาทำให้น้องคิดอะไรได้หลายอย่าง
 
หลายคนคิดไม่ได้อย่างน้อง จงภูมิใจ
 
ถึงแม้จะได้อ่านกระทุ้ของน้องก็อาจจะยังคิดไม่ได้...
 
ไม่ว่าน้องจะหายป่วยหรือไม่ ความแข็งแกร่งของน้องเป็นที่ยอมรับ
 
ขอให้เป็นคนจริงไปตลอดนะน้อง



ส่งโดย: IronYoJin male
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 1035 82308126 82308126   IronYoJin Email
   
161.200.255.*


« ความเห็นที่ #117 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 06:34:15 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ ลบข้อความนี้


 
ตามมาอ่านและให้กำลังใจค่ะ
 
 
นับถือความกล้าหาญและพลังใจของเจ้าของกระทู้มากๆ Smiley
ส่งโดย: Norah Jones Email     125.25.242.*


« ความเห็นที่ #118 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 08:16:39 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ยินดีและดีใจมากนะคะ ที่พี่ฮึดสู้ขึ้นมา
สู้ต่อไปนะคะ
วันข้างหน้าคงมีอะไรดีๆรอคนดีๆอย่างพี่อย่างแน่นอนค่ะ
 
เป็นกำลังใจให้นะคะ
ส่งโดย: ammychan
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 3   Email
   
58.8.21.*


« ความเห็นที่ #119 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 08:55:11 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เป็นกำลังใจให้ครับ ... จิตใจน้องเข้มแข็งมาก ขอให้ร่างกายเข้มแข็งตลอด อย่าลืมออกกำลังกายบ้างนะ resident ศัลย์งานหนัก อย่าลืมพักผ่อน (ตอนแรกอ่านแล้วห่วงจิตใจ แต่สุดท้ายห่วงร่างกายน้องดีกว่า ... น่าจะมาเรียน otho งานเบาสบาย ..  Grin Grin)  
ส่งโดย: drwat male
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 302  
   
58.137.10.*


« ความเห็นที่ #120 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 08:57:05 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

วันนี้ เวลา 02:16
ผมพร้อมจะกลับมาเป็นหมอแล้ว
 
ส่งโดย: bvm  
 
 
 ขอบคุณนะคะ...ขอบคุณจิงๆ ... Cry Cry
จาเข้ามาให้กำลังใจคุณทุกวัน..นะคะ
ดูแลสุขภาพ..และพักผ่อนมากๆด้วยค่ะ... Grin Grin Grin
« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/14/07 เวลา 09:01:10 by jean »
ส่งโดย: jean
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 2  
   
125.25.223.*


« ความเห็นที่ #121 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 09:15:40 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

Cheesy Cheesy

เพราะรัก....ทำให้เราเห็น
คนหน้าตาประหลาด
กลายเป็นน่ารัก ^^

ส่งโดย: cedar
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 635  
   
124.121.73.*


« ความเห็นที่ #122 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 11:08:18 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะนะครับ
 
พี่คงไม่สามารถบอกว่าเข้าใจความรู้สึกของน้องได้ เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ถ้าไม่เจอกับตัวเองคงไม่เข้าใจ
 
ตัวพี่เองเป็น resident ศัลยกรรม เจอเข็มตำมา ตรวจบ้าง ไม่ได้ตรวจบ้าง
 
ไม่แน่ที่นั่งพิมอยู่ อาจจะ positive ไปแล้ว แต่พี่คนนี้ไม่มีความกล้าพอ...
 
ในเมื่อน้องเลือกที่จะเผชิญหน้า...
 
คำถามของพี่คือ
 
น้องแจ้งผู้ร่วมงาน และแจ้งกับผู้ป่วยของน้องรึเปล่าครับ
 
อาจจะไม่เข้าพวกกับในกระทู้นี้ เพราะส่วนใหญ่มาเพื่อให้กำลังใจน้อง
 
แต่เชื่อว่าส่วนใหญ่เกิดจากความสงสารเห็นใจ
 
น้องเป็นคนจริง และงานที่น้องทำไม่ใช่เรื่องเล่น ไม่สามารถยืนอยู่บนความสงสารได้
 
เพราะเราเองก็รู้กันว่ามันมีโอกาสที่เราจะโดนเข็ม และคิดว่าไม่มีอะไร ยังคงทำผ่าตัดต่อไป
 
ในที่นี้หลายคนมาให้กำลังใจ แต่เขาไม่ได้เข้า field กับน้อง
 
พี่ถามตัวเอง ว่าถึงเวลาจริงๆ ถ้ารู้ว่าต้องเข้าเคสกับน้อง จะทำตัวเหมือนปกติได้หรือไม่
 
คำตอบของพี่ทำให้มาพิมพ์กระทู้นี้ถามน้อง
 
มันก็ต้องมีเกร็งๆบ้างล่ะ
 
คิดถึงตอนที่น้องยังไม่ได้สัมผัสกับเชื้อนี้ ถ้ามันเป็นไปได้จริง เวลาย้อนกลับไป น้องบอกว่าน้องจะยังคงผ่าตัดคนไข้คนนี้...
 
จริงๆนะครับ ถ้าพี่เป็นน้องรู้ว่าถ้าผ่าเคสนี้จะทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนขนาดนี้ ถ้าย้อนกลับไปคืนนั้นได้ พี่คงไม่ผ่าเองและโทรบอกพี่ staff ทำแทนแน่
 
ยอมรับว่าพี่คงเป็นคนจริงไม่เท่าน้อง



ส่งโดย: IronYoJin male
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 1035 82308126 82308126   IronYoJin Email
   
161.200.255.*


« ความเห็นที่ #123 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 11:51:38 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ ลบข้อความนี้

on 07/14/07 เวลา 02:16:34, bvm wrote:
สิ่งที่ผมได้มาจากประสบการณ์อันยิ่งใหญ่ของผมคือ “มันสมอง” มันสมองที่ไม่ได้หมายถึง IQ หรือความรู้พิเศษอะไร แต่เป็นมันสมองที่ช่วยให้ผมลองมองสิ่งของเดิมรอบตัวผมด้วยความรู้สึกใหม่ ว่าการตีค่าว่าของหนึ่งชิ้น หรือคนหนึ่งคน ขึ้นกับอะไรกับ ในวันแรกที่ผมรู้ว่าผมติดเชื้อ ผมรู้สึกว่าตัวเอง ไม่มีค่า เป็นของมีตำหนิ ซึ่งคงเป็นตราบาปที่ติดตัวผมไปจนตาย แต่ในวันนี้ผมไม่ได้มองแบบนั้น ค่าของคนไม่ได้เป็น่ทีสิ่งที่คุณเห็นด้วยตา แต่เป็นสิ่งที่คุณเห็นได้ด้วยใจ มีครั้งหนึ่งที่ผมดูแลคนไข้ที่เข้ามารักษา cholangiocarcinoma หน้าที่ของผมคือ consult intervention เพื่อ cholangiogram with PTBD บอกsurgery เพื่อผ่าตัด บอก medicine เพื่อช่วย preop หน้าที่ของผมคือบอกคนอื่นให้ช่วยรักษาคนไข้ของผม ผมทำไปตามหน้าที่ ก็เราไม่ใช่ specialistนี่ เราก็ต้องทำแบบนี้แหละ แต่ในวันที่คนไข้กลับ คุณลุงแกให้เงาะผม 3 ลูก มังคุด 2 ลูก ใส่ถุงพลาสติกสีแดงมาให้ผม คำถามของผมคือนี่อะไร เทียบกับ 300 บาทที่เป็นค่า DF ของโรงพยาบาลเอกชนไม่ได้หรอก แต่ผมได้คำตอบเมื่อผมเงยหน้ามองแก เห็นหน้าคุณลุงที่มแต่คำขอบคุณสุดพรรณา แกบอกผมเพียงขอบใจ ทำให้ผมได้คำตอบว่า นี่มันเรียกว่า “ใจ” ใจที่ไม่ได้ซือ้ให้กันได้ แต่คุณให้คนอื่นได้ไม่มีวันหมด ไม่มีวันจาง แม้ว่าชีวิตคุณจะเป็นยังไง
 
ผมกลับมาที่กรุงเทพ ชีวิตวันหยุดก่อนการเรียนต่อทำให้จิตใจผมสบายขึ้นมาก ผมเลิกคิดเรื่องการลาออก ผมไม่คิดว่าร่างกายของผมจะเป็นอุปสรรคต่อการเรียน ผมใช้ “ใจ” ของผมเป็นตัวตัดสิน มีเพื่อนผมหลายคนบอกให้ผมไปเรียนสาขาวิชาอื่นที่ไม่หนักมาก จะได้พักผ่อนมากๆเนื่องจากกลัวผมจะทำงานไม่ไหว แต่ผมบอกพวกเขาไปแล้วว่าผมไม่ได้ป่วย จริงอยู่ที่ผมติดเชื้อ แตว่าผมไม่ได้ป่วย ผมไม่ได้ poor insight  หรือยังอยู่ในช่วง deny แต่อย่างใด แต่ผมลองเปรียบเทียบความรู้สึกว่าการที่ผมได้เรียนสิ่งที่ผมอยากเรียน ทำงานในสิ่งที่ผมอยากทำ เทียบกับการที่ผมทำงานอย่างเจียมเนื่อเจียมตัวว่าตัวเองป่วย ตอนบ่ายก็กลับบ้านไปนอนพักผ่อนแล้วก็นอน ผมทำใจไม่ได้ที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่บนกองทุกข์และความเศร้า ที่ผมสร้างขึ้นมาด้วยตัวของผมเอง ผมอยากออกไปทำงาน ไม่อยากอยู่อย่างคนป่วย ถ้าเรามองเปลี่ยนมุมคิดใหม่ว่าการควบคุม CD4 คือการควบคุม DTXล่ะ มันทำใ้ห้ชีวิตเราดีขึ้นบ้างไหม จะเทียบว่า HIV กับ DM เหมือนกันรึเปล่า ผมว่ามันก็ใกล้เคียง CD4นั้นมีขึ้นมีลงตลอด เหมือนกับระดับน้ำตาลของคนไข้เบาหวาน อยู่ดีดีมันก็ขึ้น เจาะอีกทีก็ไม่เหมือนเดิม แต่ถ้าคุณเป็นคนไข้ที่กินยาเบาหวานอย่างสม่ำเสมอ หรือฉีดยาเป็นประจำ เจาะระดับน้ำตาล (หรือCD4, viral load) อย่างเป็นประจำ โรคแทรกซ้อนต่างๆก็ไม่เกิดขึ้นเช่นเดียวกัน ในปัจจุบันมียาต้านออกมาตัวใหม่ใหม่อยู่ตลอด ข้อมูลในปัจจุบันของยาตัวใหม่อาจยังไม่มีผลการทดลองในระยะยาวมากนัก เพราะว่ายามันเพิ่งมีผลิต แล้วคุณจะไปเอาระยะเวลาที่ไหนมาบอกว่าคุณจะตายแล้ว นั่นสิ ผมคิดถูกแฮะ ผมมีความหวังอยู่ สมัยก่อนวัณโรคเป็นแล้วตาย แต่ตอนนี้กิยาแค่ 6 เดือน แล้วโรคของผมถ้าในวันหน้ามียารักษา อาจจะต้องกินยาเป็นปี หรือว่าหลายปี ผมก็จะรอวันนั้น วันที่ผมประสบความสำเร็จในอาชีพ และประสบความสำเร็จในการรักษาโรคของตัวเอง  
 
ตอนนี้โรคของผมได้รับการดูแลจากอาจารย์ที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่งในประเทศไทย  ผมอุ่นใจมาก ผมเจาะ CD4, viral load ทุก 2-3 เดือน ผลเลือดผมใกล้เคียงเดิมมาตลอด 1 ปีที่ผ่านมา โดยที่ผมยังไม่ได้เริ่ม้กินยา และตอนนี้ผมก็เป็น resident 1 general surgery อย่างเต็มตัวแล้ว ชีวิตผมไม่ได้สุขสบายมากนัก เนื่องจากเรียนหนัก ไม่ค่อยได้นอน และก็ไม่ค่อยได้กินข้าว คำตอบของผมอยู่ที่ใจคำเดียวเท่านั้น ใจเท่านั้นที่ทำให้คุณไปถึงทุกที่ ใจที่ไม่ยอมแพ้ ใจที่ไม่ลดละ ใจที่พร้อมเสียสละ ใจที่อยากเอาชนะสิ่งทั้งปวง ใจนี่แหละที่ยังรักษาระดับCD4เอาไว้ได้ ผมเชื่ออย่างนั้น ผมเชื่อ
 
ผมพร้อมจะกลับมาเป็นหมอแล้ว

 
 
ต้องอย่างนี้สิ ! คุณหมอ ที่มีหัวใจเป็นหมอ เกินร้อย Wink  
 
 
รู้มั้ย ใจที่เข้มแข็งแบบแหละ ที่ทำให้ ปลื้ม  Kiss Kiss Kiss  
 
 
กรี้ดๆๆ  .. ว่าแล้วก็ซาหมักเป็นแฟนคลับ คุณ หมอ bvm ดีกั่ว  กรี้ดๆๆๆ  Grin
 
 
 
 
..อยากบอกว่าขอบคุณ 'ใจ' คุณหมอ ที่ถ่ายทอดเรื่องราวให้ มีนได้เรียนรู้จักคำว่าชีวิตหนึ่ง...หนึ่งชีวิตช่างมีค่ามากกมายมหาศาล
 
ขอบคุณ จริงๆค่ะ ทำให้วันนี้รู้สึกดีมากมายที่เข้ามาเห็นข้อความนี้  Smiley Smiley Smiley
 
 
คุณหมอดูแลสุขภาพให้ดี นะคะ  
 
เป็นห่วง  Cheesy Cheesy Cheesy
« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/14/07 เวลา 11:59:46 by meanjaa »
ส่งโดย: หน็อยยยย  ..แน่~... Email     203.113.51.*


« ความเห็นที่ #124 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 12:28:04 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ ลบข้อความนี้

ตามมาอัพเดท   Roll Eyes Roll Eyes Roll Eyes
 
สู้งับ  Grin Grin Grin
ส่งโดย: unchi_kun Email     125.26.52.*


« ความเห็นที่ #125 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 15:13:47 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ยอดมากครับ  Smiley



ส่งโดย: Rasputin
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 3755   Email
   
61.19.65.*


« ความเห็นที่ #126 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 15:59:37 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

สุดยอดมากครับ พี่ bvm (รุ่นพี่ผม1ปี) จิตใจเข้มแข็งและยิ่งใหญ่มากครับ ผมนับถือมากครับ เป็นกำลังใจให้เช่นกันครับ



จิตใจที่มีอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่ ชีวิตย่อมมีพลังอันเกรียงไกร

....ขุนโจรหอมแซ่ชอ....ชอเฮียงส่วย
ส่งโดย: ชอลิ้วเฮียง male
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 1388   ชอเฮียงส่วย ขุนโจรหอมแซ่ชอ
   
58.147.40.*


« ความเห็นที่ #127 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 16:04:13 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ทุกอย่างอยู่ที่ใจ...ใจพร้อมร่างกายก็พร้อมมากกว่าครึ่ง..เป็นกำลังใจให้คุณ  bvm อีกคนครับ
ส่งโดย: D_HRT male
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 1548  
   
61.19.88.*


« ความเห็นที่ #128 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 18:22:04 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ยินดีด้วยครับ  Grin Grin
ส่งโดย: CRV
สถานะ: Full Member ***
จำนวนความเห็น: 194  
   
203.154.79.*


« ความเห็นที่ #129 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 20:16:18 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

วันนี้วันพระ ไปทำบุญมาแล้ว  
 
ขอเอาบุญมาเผื่อแผ่  
 
คงได้แสงสว่างในจิตใจแล้วนะคะ  Wink

.·´¯สั ต ว์ โ ล ก ย่ อ ม เ ป็ น ไ ป ตา ม ก ร ร ม´¯`·.¸><((((º>
ส่งโดย: อนตฺตา female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 2300  
   
125.25.168.*


« ความเห็นที่ #130 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 21:42:19 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ ลบข้อความนี้

เป็นกำลังใจให้ค่ะ  
 
และขอบคุณมากๆ สำหรับตัวอย่างของกำลังใจที่เข้มแข็งที่เห็นได้จากข้อความที่เขียนไว้ค่ะ  
 
ดูแลตัวเองดีๆนะคะ  Smiley
 

ส่งโดย: ~*~ Doraemon ~*~ Email     202.220.252.*


« ความเห็นที่ #131 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 22:05:15 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

evil_devil-Picture1.jpg (attachment deleted)

แนบมาให้
ส่งโดย: evil_devil
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 350  
   
125.26.34.*


« ความเห็นที่ #132 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 22:06:07 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

evil_devil-Picture2.jpg (attachment deleted)

ยังมีคนที่แย่กว่า
ส่งโดย: evil_devil
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 350  
   
125.26.34.*


« ความเห็นที่ #133 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 22:06:42 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

evil_devil-Picture3.jpg (attachment deleted)

แต่นั่นคือสิ่งที่เราเป็นผู้ตัดสิน
ส่งโดย: evil_devil
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 350  
   
125.26.34.*


« ความเห็นที่ #134 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 22:07:19 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

evil_devil-Picture4.jpg (attachment deleted)

แต่สิ่งที่เค้าตัดสิน
ส่งโดย: evil_devil
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 350  
   
125.26.34.*


« ความเห็นที่ #135 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 22:07:48 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

evil_devil-Picture5.jpg (attachment deleted)

อาจไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป
ส่งโดย: evil_devil
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 350  
   
125.26.34.*


« ความเห็นที่ #136 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 22:09:01 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

evil_devil-Picture6.jpg (attachment deleted)

ขอให้คุณ bvm มีกำลังใจสู้ สู้ในชีวิตต่อไป
ส่งโดย: evil_devil
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 350  
   
125.26.34.*


« ความเห็นที่ #137 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 22:09:43 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

evil_devil-Picture7.jpg (attachment deleted)

ชุดภาพนี้ ปาดมาจาก mthai ค่ะ Smiley
ส่งโดย: evil_devil
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 350  
   
125.26.34.*


« ความเห็นที่ #138 เมื่อ: 07/14/07 เวลา 23:27:36 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

Cry Cry Cry
ส่งโดย: ThaiMan male
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 36  
   
125.24.0.*


« ความเห็นที่ #139 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 00:10:38 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ติดตามอยู่ค่ะ สู้ๆนะ Wink



"Love is not a thing to understand.
Love is not a thing to feel.
Love is not a thing to give and receive.
Love is a thing only to become
And eternally be. "

ส่งโดย: Agaligo female
สถานะ: Senior Member ****
จำนวนความเห็น: 325  
   
124.120.217.*


« ความเห็นที่ #140 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 03:11:55 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

นับถือครับ
 
ขออนุญาตตอบคำถามของคห.ที่ ๑๒๕ นะครับ
ผมคิดว่าน่าจะเข้าcaseกับน้องได้ ไม่น่าจะกังวลอะไรครับ
เพราะเท่าที่ทำผ่าตัดมาหลายปี ผมเองก็โดนเข็มหรือเครื่องมือทิ่มเอาก็หลายครั้ง
แต่จะเป็นเข็มหรือเครื่องมือที่เปื้อนเลือดคนไข้เท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นเราทำเอง หรือโดนน้องทำ(โดยไม่ตั้งใจก็ตาม)
โอกาสที่เข็มหรือเครื่องมือจะโดนผู้เข้าผ่าตัดคนที่หนึ่งแล้วไปโดนผู้เข้าผ่ าตัดคนที่สองในจังหวะต่อเนื่องกันนั้น น่าจะน้อยมากๆครับ
อย่างไรก็ตาม เพื่อความสบายใจของผู้ร่วมงาน น้องก็ควรใส่ถุงมือสองชั้นให้เป็นนิสัยครับ
 
ขอแสดงความนับถืออีกครั้งครับ
ส่งโดย: วัด
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 9  
   
58.8.136.*


« ความเห็นที่ #141 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 08:24:02 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ ลบข้อความนี้

@^______________________^@
 
 
ยังตามมาให้กำลังใจอย่างต่อเนื่อง...
 
 
 Grin Grin Grin
ส่งโดย: หน็อยยยย  ..แน่~... Email     203.113.51.*


« ความเห็นที่ #142 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 09:44:09 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

on 07/15/07 เวลา 03:11:55, วัด wrote:

ขออนุญาตตอบคำถามของคห.ที่ ๑๒๕ นะครับ
ผมคิดว่าน่าจะเข้าcaseกับน้องได้ ไม่น่าจะกังวลอะไรครับ
เพราะเท่าที่ทำผ่าตัดมาหลายปี ผมเองก็โดนเข็มหรือเครื่องมือทิ่มเอาก็หลายครั้ง
แต่จะเป็นเข็มหรือเครื่องมือที่เปื้อนเลือดคนไข้เท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นเราทำเอง หรือโดนน้องทำ(โดยไม่ตั้งใจก็ตาม)
โอกาสที่เข็มหรือเครื่องมือจะโดนผู้เข้าผ่าตัดคนที่หนึ่งแล้วไปโดนผู้เข้าผ่ าตัดคนที่สองในจังหวะต่อเนื่องกันนั้น น่าจะน้อยมากๆครับ

 
ถ้าโอกาสโดนเข็ม+เลือด จากการผ่าตัดคือ 1 เคสใน 300 เคส
 
มีใครเคยเข้าเคส positive ถึง 300 เคสบ้าง
 
ผมนับถือนะถ้าบอกว่าเข้าเคสกันได้ไม่รู้สึกอะไร
 
แต่ผมถ้าต้องเข้าเคสด้วยกันบ่อยๆ โอกาสมันเพิ่มขึ้น ถ้าปีละ 50 ครั้งก็หวิวๆแล้ว
 
ถามว่าใส่ถุงมือสองชั้น กับการไม่ไป expose ผมคงเลือกอย่างหลัง
 
ประเด็นของผมคือ น้องเขาได้บอกผู้ร่วมงานและคนไข้รึเปล่าครับ
 
ถ้าโอกาสติดจากแพทย์ที่ใส่ถุงมือ และโอกาสที่เลือดออกจากแพทย์ไปสู่ผู้อื่นน้อย การเข้าเคสและทำเป็นประจำโอกาสมันก็สูงขึ้น
 
สงสาร เห็นใจ เข้าใจ --> อยากให้มีคนได้รับความรู้สึกแบบนี้จากคนอื่นเพิ่มขึ้นอีกไหม



ส่งโดย: IronYoJin male
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 1035 82308126 82308126   IronYoJin Email
   
161.200.255.*


« ความเห็นที่ #143 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 10:34:38 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

ขอให้คุณหมอสู้ ๆ
อย่าหักโหมมาก เรียนศัลย์หนักหนาอยู่
ขอบคุณที่นำมาเล่าสู่กันฟังนะจ๊ะ
เป็นอุทาหรณ์ให้เพื่อน ๆ น้อง ๆ พี่ ๆ ทุกคนเป็นอย่างดี
ได้บุญมากเชียว...
พี่มีกลุ่มเพื่อนทำบุญ (มักไปกันที่ รพ.สงฆ์) ใส่บาตร เกือบทุกวันเสาร์
ถ้าว่างอยากแจม เชิญเลยนะจ๊ะ
02-8056736
ส่งโดย: bronxbomber
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 8  
   
203.146.145.*


« ความเห็นที่ #144 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 12:00:51 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

สู้ๆๆนะคะเป็นกำลังใจให้
ส่งโดย: ภาขวัญ
สถานะ: Junior Member **
จำนวนความเห็น: 85  
   
61.7.147.160 fwd for unknown


« ความเห็นที่ #145 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 12:52:13 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เราก็ร้องให้ด้วยคน บางครั้งเราทำดีที่สุดแล้วแต่ผลมันยังเป็นลบ ก็โทษโชคชะตาที่ไม่เข้าข้างเราก็แล้วกัน เธอยังมีฉันเป็นเพื่อนนะ เราเป็นกำลังใจให้นะ สู้ สู้ ค่ะ

ทะเล คนกล้า ฟ้ากว้าง อ้างว้างเพียงกัน ฉันเห็น
ขุนเขา ตะวัน จันทร์เพ็ญ โดดเด่น แต่ว่า เดียวดาย
ส่งโดย: buay female
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 29  
   
61.7.182.*


« ความเห็นที่ #146 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 13:05:45 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

psy_doc-gabera02.jpg (attachment deleted)

จขกท. เข้มแข็งมากค่ะ
เป็นกำลังใจให้
สู้ต่อไปนะ

ส่งโดย: psy_doc
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 662  
   
61.19.199.143 fwd for 172.17.8.*


« ความเห็นที่ #147 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 14:26:46 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

jean-jean24novase_xxl.jpg (attachment deleted)


 
ขอให้วันนี้..สดชื่น สดชื่น..มีความสุขมากๆนะคะ..คุณ bvm... Cheesy Cheesy Cheesy
ส่งโดย: jean
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 2  
   
125.25.233.*


« ความเห็นที่ #148 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 15:25:26 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

สู้สู้ นะคะ  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ส่งโดย: shizugo female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 729  
   
125.27.226.*


« ความเห็นที่ #149 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 17:48:52 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

สู้ต่อไปครับ ขอให้ CD4 สูงคู่กับพลังใจไปตลอดกาลนะครับ
 
« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/15/07 เวลา 17:50:27 by หมอ shit »
ส่งโดย: หมอ shit male
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 4059   Email
   
124.120.235.*


« ความเห็นที่ #150 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 18:56:59 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เป็นกำลังใจให้นะคะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
ส่งโดย: srykwn
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 2  
   
202.91.19.*


« ความเห็นที่ #151 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 19:00:37 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

วันนี้ไปทำบุญมาค่ะ อธิษฐานเผื่อคุณ bvm ด้วยค่ะ  Smiley
 
 ขอบุญใดก้อตามที่ลีนเคยทำมา ขอแบ่งและส่งให้คุณ bvm มีความสุข
 
 พ้นจากเคราะห์ใดๆทั้งปวง มีพลังกายและพลังใจที่เข้มแข็ง  Wink
 
 พร้อมที่จะต่อสู้กับทุกๆอย่างที่จะเกิดขึ้นค่ะ  Smiley

 
 
 พลังใจที่เข้มแข็งจงสถิตอยู่กับคุณ bvm ตลอดไป  Cool
« แก้ไขครั้งสุดท้ายเมื่อ: 07/22/07 เวลา 13:35:54 by PAMP »
ส่งโดย: PAMP female
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 3141  
   
61.90.249.*


« ความเห็นที่ #152 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 19:13:22 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ


ยินดีด้วยค่ะ  Smiley
 
ขอให้มีความสุขกับชีวิตที่เลือกนะคะ  
 
พิมเชื่อว่าความเข้มแข็งของคุณเป็นแรงบันดาลใจให้หลายๆคนที่กำลังท้อแท้ได้เ ป็นอย่างดี  
 
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่มาแบ่งปัน  Smiley

"Nobody can go back and start a new beginning,
but anyone can start today and make a new ending"
Maria Robinson
ส่งโดย: pimmala
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 1681  
   
202.12.97.114 fwd for 10.87.54.*


« ความเห็นที่ #153 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 19:26:49 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

Doc.DIP-All_Monks.jpg (attachment deleted)

แพทย์ก็มีชีวิตเหมือนกับนักรบ
คือรบกับเชื้อโรคที่มองไม่เห็นตัว
เป็นไปไม่ได้ที่นักรบจะไม่บาดเจ็บ.........Huh??
นอกจาก HIV   แล้วก็ยังมี TB,  Hepatitis B C
Bird Flu  (H5 N1)  ,  Meningisits Virus............
แม้แต่ จิตแพทย์.......ก็ยังป่วยทางจิตเร็วกว่าคนทั่วไป
............................................................ Huh    Shocked

%%%%%%%%%%
ส่งโดย: Doc.DIP
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 1535   Email
   
222.123.105.*


« ความเห็นที่ #154 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 19:27:56 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

เป็นกำลังใจให้นะครับ
ส่งโดย: prime
สถานะ: Full Member ***
จำนวนความเห็น: 222  
   
202.91.19.*


« ความเห็นที่ #155 เมื่อ: 07/15/07 เวลา 19:47:43 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ


....เป็นกำลังใจให้ค่ะสู่ ๆ นะคะ...
ส่งโดย: Little_@_PIG
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 4294  
   
124.121.207.*


« ความเห็นที่ #156 เมื่อ: 07/16/07 เวลา 08:04:23 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

อ่านแล้วรู้สึกสงสารชีวิตความเป็นหมอของพวกเราที่มีความเสี่ยงตลอดเวลา
ส่งโดย: 2-U
สถานะ: Full Member ***
จำนวนความเห็น: 242  
   
125.27.214.*


« ความเห็นที่ #157 เมื่อ: 07/16/07 เวลา 10:02:08 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

Smiley ชื่นชม จขกท งับ สู้ๆ  Wink

i am.. cumu
ส่งโดย: cumulonimbus
สถานะ: Executive Member *****
จำนวนความเห็น: 914  
   
125.26.75.*


« ความเห็นที่ #158 เมื่อ: 07/16/07 เวลา 10:12:02 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

jean-j-crbs0310848.jpg (attachment deleted)


 
หวัดดียามสายนะคะ....หอบกำลังใจมาให้..นะคะ Grin Grin Grin
ส่งโดย: jean
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 2  
   
222.123.236.*


« ความเห็นที่ #159 เมื่อ: 07/16/07 เวลา 13:27:01 » ตอบกลับพร้อมข้อความ แก้ไขข้อความ

พระพุทธเจ้าได้แสดงธรรมสอนชาวพุทธไว้ว่า
 
1. อย่าเชื่อ เพียงเพราะได้ฟังตามกันมา  
2. อย่าเชื่อ เพียงเพราะได้ยึดถือสืบๆกันมา  
3. อย่าเชื่อ เพียงเพราะคำเล่าลือ  
4. อย่าเชื่อ เพียงเพราะอ้างตำราหรือคัมภีร์  
5. อย่าเชื่อ เพียงเพราะตรรกะ  
6. อย่าเชื่อ เพียงเพราะอนุมานเอา  
7. อย่าเชื่อ เพียงเพราะคิดตรึกตรองตามเหตุการณ์  
8. อย่าเชื่อ เพียงเพราะเข้ากับทฤษฎีของตน  
9. อย่าเชื่อ เพียงเพราะผู้พูดมีลักษณะน่าเชื่อถือ  
10. อย่าเชื่อ เพียงเพราะเห็นว่าผู้พูดเป็นครูอาจารย์ของเรา  
ส่งโดย: mri
สถานะ: Newbie *
จำนวนความเห็น: 1  
   
203.155.206.*


Page(s) : 1 2 3 4  5


แจ้งลบกระทู้ แจ้งเมื่อมีคนตอบกระทู้นี้ แนะนำกระทู้นี้ Print



Reply this Topic reserved for registed member only. Register



  • ข้อความและรูปภาพที่ท่านเห็นส่วนใหญ่ ได้ถูกส่งมาจาก ทางบ้าน
    ทางเว็บไซต์ Thaiclinic.com ไม่ได้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ของข้อความและรูปภาพที่ถูกส่งมา

  • ข้อความที่ท่านได้อ่าน เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชนและส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ
    เจ้าของเว็บไซต์ไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ ทั้งสิ้นเพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือชื่อผู้เขียนที่ได้เห็นคือชื่อจริง
    ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง

  • ถ้าท่านพบเห็นข้อความใดที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรมหรือเป็นการกลั่นแกล้งเพื่อให้เกิดความเสียหาย ต่อบุคคล
    หรือหน่วยงานใด กรุณาส่ง email มาที่ webmaster@thaiclinic.com หรือ กดแจ้งที่ปุ่ม
    "แจ้งลบกระทู้"
    เพื่อให้ทีมงานทราบและทำการลบข้อความนั้นออกจากระบบต่อไป ขอขอบคุณทุกท่านที่ช่วยกันทำให้สังคมน่าอยู่ครับ

ThaiClinic.Com . All Rights Reserved.